Posts tagged: muziek

Jumpen maar….

Ergens kwam het me al bekend voor, maar Wim Huizing bracht me via Hyves op het juiste spoor: jumpen bestaat al heel lang. Zie hierbij het bewijs. Kortom: alles komt steeds weer terug, en alles is ooit al eens bedacht. Maar het blijft lekkere muziek, zelfs nu het al vele jaren oud blijkt te zijn!

Mijn ultieme top vijf……..

Mijn zus en mijn zwager zijn weer een paar weekjes terug uit Siberie (klonk voor mij altijd stoer, maar het blijkt er in de zomer helaas gewoon mooi weer te zijn). Maar goed, daar gaat het verder niet over nu. Wel over het gezellig samen zijn gisteravond. Paul de Leeuw gekeken op de TV, Chineesje gehaald, en dan nog effe lekker kletsen met de familie. Tja, en dan heb je het ineens over je begrafenis.

Niet schrikken, ik heb nog geen plannen, en volgens mij geldt voor iedereen in de kamer dat de eerste twintig jaar nog geen cake gebakken hoeft te worden. Althans niet voor een samenzijn met nabestaanden. Maar het is toch een goed idee, zeker tegenwoordig, om er eens over na te denken. En misschien zelfs wel vast te leggen. Want voor je het weet beslist je familie om je in beperkte kring in een stil zaaltje te herdenken, terwijl je zelf het liefst een paar dagen opgebaard ligt in de plaatselijke kroeg, met vrij drinken voor iedereen. Dat kun je dus gewoon voorkomen. Als je verzekering het daar tenminste ook mee eens is.

Ach, ik heb er niet zo veel over nagedacht. Mijn verzekering dekt vast geen lange rij witte limousines. Maar mijn rijke zus en zwager kunnen best wat bijdragen aan de versnaperingen. Neemt u nog maar een borreltje extra hoor, zij zijn waarschijnlijk mijn enige erfgenamen Smile. Verder maar geen speeches. Want er wordt wat afgelogen rond de kist natuurlijk. Het was altijd zo’n fijne jongen. Elke week op bezoek bij zijn ouders, deed netjes de boodschappen. Druk werk, maar toch nog drie keer in de week stofzuigen. En veel werk voor anderen he, altijd klaar voor de bejaarden en zieken. Allemaal onzin, niet waar. Ok, ik ben een aardige jongen. En ik bel elke week mijn ouders. Hoewel, meestal bellen zij mij (uit bed). Maar niet iets om over op te scheppen, of doe het anders nog even als ik nog leef.

Maar het echte probleem is: welke muziek? Of hou ik het stil? Mieke Telkamp? Lee Towers met My Way? Hand in hand kameraden? Of de Vierdaagse mars? Geen idee nog. Wordt het toch tijd om te werken aan mijn top-vijf. Dela heeft er zelfs een top-50 voor op het internet staan. Handig hoor. Je mag ook stemmen. Vandaag blijkt dit de top vijf te zijn:

1. Old and wise | Alan Parsons Project

2. Time to Say Goodbye | Andrea Boccelli & Sarah Brightman

3. De vlieger | Andr

Door Jerney in het ziekenhuis

Vandaag gekeken naar een oude uitzending van Jensen, waarin Jerney Kaagman te gast was. Het jurylid van Idols, die geheel zonder gelaatsuitdrukking de meest geweldige dingen zegt. Je komt binnen met het idee dat je kunt zingen en je wordt door Jerney binnen een paar seconden afgeserveerd. En zelfs als ze zelf zegt geemotioneerd te zijn door een liedje, dan zie je dat nauwelijks. Kortom: het lijkt een verschrikkelijk mens. Maar zoals ook nu bij Jensen blijkt: het tegendeel is waar. Heel erg leuk gesprek en heel erg veel gelachen. Dus een terechte herhaling.

En altijd als ik Jerney op TV zie komen er bij mij weer jeugdherinneringen boven. Inderdaad, de eerste Nederlandse playboy waarin ze stond, een jongensdroom (kijk eens naar de foto van destijds). Maar mijn persoonlijke verleden met Jerney gaat nog verder terug. Door haar, ik kan het inmiddels wel verklappen, ben ik ooit in het ziekenhuis terecht gekomen. Inderdaad, gebroken sleutelbeen, schaafwonden, overal pijn, allemaal door Jerney. Zo, een roddelblad zou hier stoppen…….

Maar ik vertel de details er gewoon bij. Toen ik nog een Robje was ging ik naar het VWO op de Albert Einstein. Een scholengemeenschap uit Hoogvliet, die ook een vestiging opende bij ons in het (toen nog) dorp Spijkenisse. De grote feesten werden echter nog in Hoogvliet gegeven. Neerlands Hoop live, bijvoorbeeld. Maar ook: Earth & Fire, met als zangeres Jerney Kaagman. Toen nog in van die strakke leren pakken. Kortom: uitverkocht huis, wij met zijn allen naar Hoogvliet. Geweldig concert kan ik me nog herinneren, in een veel te kleine aula. Maar met goed zicht op het podium.

Tegen middernacht op de fiets naar huis. Helaas nog geen brommer, maar gelukkig had iemand een oudere broer die wel in het bezit was van een brommer. En die trok ons een voor een lekker voort. Mijn beurt was het bij de afdaling van de Spijkenisser brug. En ik neem aan dat het sturen van een fiets, het hangen aan de schouder van een brommerrijder en het denken aan Jerney een ongelukkige combinatie is. Want het stuur ging trillen en uiteindelijk sloeg ik een paar keer over de kop.

‘s Avonds laat nog naar het ziekenhuis, sleutelbeen gezet, standje van de dokter (wat doe je zo laat op straat), kortom veel ellende. Heel de zomer erover gedaan om die schaafwonden te laten genezen. Maar daardoor natuurlijk wel de hele zomer aan Jerney gedacht. En nog steeds als ik haar zie denk ik weer terug aan die avond. Mijn avond met Jerney…….

15.000 mp3’s gezocht

Je hebt van die momenten (althans: ik heb van die momenten) dat je een nieuw electronisch snufje gewoon MOET hebben. Ok, je betaalt veel te veel als je de eerste wilt zijn, maar exclusiviteit heeft zijn prijs natuurlijk. Bij mijn vorige werkgever had ik een collega die ook (ook?) een nerd was op dit gebied. Elk snufje wat we kochten, kon de ander niet laten lopen. Het was bijvoorbeeld levensgevaarlijk voor mijn bankrekening om met hem naar de HCC dagen te gaan. Tassen vol gingen er mee naar huis in de kofferbak. En de leveranciers maar lachen.

Deze week ben ik gezwicht voor de nieuwe iPod Photo. Je hebt verschillende versies van dat apparaat, maar waarom zou je voor de mini-4Gb versie gaan als je tenslotte voor een paar Confused euro meer ook de 60Gb versie kunt kopen. Jawel mijnheer, er kunnen maar liefst 15.000 songs op gezet worden. Om nog maar te zwijgen over de vele foto’s. Te laat: ik was verliefd. Ik MOEST hem hebben. Met van die hele leuke kleine speakers, waardoor hij nu ook als stereo dienst kan doen in mijn Engelse flatje. En als klok, en als wekkerradio, en als agenda, en als memorecorder. Kortom: zijn geld volledig waard (maak ik mezelf wijs). Ok, je kunt er tegenwoordig ook een complete computer voor kopen, maar die neem je natuurlijk niet mee in het vliegtuig, en vooral: die ziet er niet zo cool uit (of hoor ik er helemaal bij als ik vet gaaf zeg). En in de lucht kun je echt niet zonder een iPod hoor. 55 minuten zonder muziek, ik moet er niet aan denken Cry .

Maar ja, nu heb ik wel een klein probleem natuurlijk. Of eigenlijk: een heel groot probleem. Want ik heb even snel uitgerekend dat ik voor 15.000 nummers toch wel zo’n 1.000 CD’s nodig heb. En mijn totale verzameling bestaat uit hooguit een 100 CD’s. Kortom: HELP!!!! Collega’s die dit lezen, vrienden, buren, of wie dan ook: ik moet muziek hebben. Legaal natuurlijk, het idee alleen al Wink Maar vooral: veel, en goed (als het even kan). Wie suggesties heeft voor “must have CD’s” kan even een reactie sturen via de reaktiepagina natuurlijk. MUZIEK GEZOCHT!!!. En o ja, de huidige inhoud van mijn iPod staat ook online: iPod catalog

WordPress Theme Design