Overal Polen…

Steeds meer Poolse werknemers overspoelen ons land. Niets mis mee, het is meestal werk dat we zelf niet meer kunnen of willen doen, en het zijn ongetwijfeld aardige, hard werkende mensen. En aan de auto’s te zien waarmee ze in grote getalen voorbij rijden op de snelweg, verdienen ze goed ook. Of de auto’s zijn goedkoop in Polen. Of beiden.

Toch zijn er nog enkele plekken waar geen Polen te vinden zijn. Maar het worden er stteds minder (die plekken bedoel ik). Afgelopen vrijdag drong het tot me door: ze zijn overal!!! Met mijn vaste klantenkaart stapte ik, weer eens veel te laat, mijn vertrouwde kapsalon binnen. Veel te laat, want ik blijf die bezoekjes steeds maar uitstellen. Kan volgende week ook nog wel, denk ik dan. Ach, een beetje achter de oren op laten drogen, dan kan het nog wel een extra weekje. Totdat het dan voor mijn ogen hangt en ik mensen zie fluisteren met elkaar (psst, zie je dat haar….).

Kortom: op naar de Knappe Kappers hier in Alphen (jaja, zo heten ze, origineel he?). Goedemiddag lekker weertje he vanmiddag, probeerde ik de stemming er gelijk in te brengen. Geen enkele reaktie van de enige kapster die me aan zat te staren alsof de Hulk binnen kwam lopen. Was het dan zo lang deze keer? Kan ik eerst nog koffie drinken, of loop ik gelijk naar de stoel?, vroeg ik dan maar. Weer geen antwoord.

Werd ik herkend van een politiefoto? Stond mijn gulp open? Gelukkig, niets van dat alles. Een andere knippende collega sprong bij: spreekt u Engels? Want zij spreekt geen Nederlands. Aha, leuk Engels, geen probleem, riep ik, want ik heb tenslotte niet voor niets twee jaar in Engeland gewoond.

I lived in England for two years. Where do you come from? Zette ik gelijk maar even de conversatie voort. Que? Cutten? Sprak ze me verbouwereerd toe. Gelukkig sprong de collega weer bij: nee, ze komt uit Polen en spreekt nog niet zo goed Engels. Above the ears, and scheiding at the left side, probeerde ik in mijn langzaamste Engels, me afvragend wat scheiding eigenlijk in het buitenlands is. Divorce was vast niet goed, al had waarschijnlijk niemand dat gemerkt.

Met handen en voeten wijzend op mijn hoofd, toch uitgelegd wat de bedoeling was. Om vervolgens tijdens de hele behandeling geen stom woord meer te zeggen. Zelden zo’n saai kappersbezoek gehad. En het volgende stel ik bij voorbaat maar weer twee weken extra uit. Voor je het weet staat er dan een kapster uit Irak, China of Afghanisan. Niets mis mee, ik ben ruimdenkend. Maar toch……

Alphen is klaar!

Ik woon inmiddels ruim 20 jaar in Alphen aan den Rijn. Leuke stad, met als slogan “Heel de Randstad Ligt Er Omheen”. Waaraan veel Alphenaren vanwege de slechte verbindingen toevoegen “Maar Je Kunt Er Alleen Niet Komen”. Maar ach, alles went. Veel te doen, sinds kort een heel nieuw centrum. Leuke kroegen. Kortom voor mij voldoet het aan mijn wensen.

Maar toch blijf je altijd kleine wensen hebben. Een van die wensen ging een tijdje geleden in vervulling, toen er een heuse MediaMarkt werd geopend. Jawel, met parkeergarage eronder. Het ideale uitstapje als je banksaldo te hoog dreigt op te lopen. Maar sinds vandaag is Alphen pas echt compleet: we hebben een McDrive. Langs de N11, met als primeur een afhaalloket op de eerste verdieping. Je moet dus met de auto wel holletje trekken, want anders wordt het niets. Maar dat gaan we snel proberen. Van de week hebben ze twee uurtjes proef gedraaid, kreeg je je eten gratis. Stond er al een grote file. Dus we weten het te vinden.

Dus: Alphen aan den Rijn is nu helemaal klaar.

Ik ben verloren!

Vandaag eindelijk weer eens de tijd gehad om een beetje door het Alphense centrum te lopen. Begint aardig op te schieten. Fraaie nieuwe winkels, mooi plein, goed parkeren, ben benieuwd hoe het er straks uit ziet als het helemaal klaar is. En dat allemaal op een paar honderd meter van mijn huis. Allemaal geweldig, zal je zeggen. Er is echter een paar honderd vierkante meter ongeluk aanwezig: we hebben een mediamarkt.

Vlak bij mijn huis, minder dan een minuut. Met allemaal leuke electronica. En speeltjes. En camera’s. En heel veel CD’s en DVD’s. Het is voor mezelf beter als ik een flink aantal weekenden in Engeland blijf, anders overleef ik de aanslag op mijn bankrekening niet. Gewoon even wezen kijken, en toen kon ik die 5 megapixel electronische camera al niet laten liggen. Ik wil een winkelverbod

Eten voor een goed doel: extra omzet

Stom toevallig kwam ik op een website terecht van het Ronald McDonald Business Breakfast. Een Alphense organisatie waar een aantal bedrijven uit die regio zich bij hebben aangesloten. Op zich niks mis mee zou je zeggen, ook ondernemers willen wel eens wat doen voor het goede doel. Ik zou niet meteen denken aan “ontbijten voor het goede doel”, maar iedereen maakt daarin tenslotte andere keuzes. Als het geld maar goed terecht komt.

Onder dat motto denken die ondernemers ook vast bezig te zijn. Zo zou je denken. Totdat je klikt op de button “doelstelling”. Geld inzamelen voor het Ronald McDonald Huis? Dat lijkt me toch wel de eerste en belangrijkste doelstelling voor een club met zo’n naam. Maar niet in Alphen, al moet gezegd worden dat ze in elk geval eerlijk zijn. Dik gedrukt staat er te lezen: De Business Breakfasts bieden u een effectief instrument om uw relatienetwerk uit te breiden. Elf maal per jaar krijgt u een uitnodiging om op een steeds andere locatie te ontbijten met andere ondernemers. Bij deze meetings zijn uitsluitend beslissers op directie- of managementniveau aanwezig.

Hoe krijg je het verzonnen he? Schaamteloos, niet eens onderdrukken, welnee. De volgende alinea gaat nog een stapje verder: Het tijdstip is zodanig gekozen dat u niet of nauwelijks kostbare werktijd hoeft op te offeren: de bijeenkomsten beginnen altijd om 8.00 uur en worden om stipt 9.00 uur afgesloten. Dus je komt niet alleen om met beslissers een boterham weg te schrokken, maar het mooie is ook nog eens dat je er geen “kostbare werktijd voor op hoeft te offeren”.

Aan het eind komt alles nog goed, je voelt het al aankomen. Om dit staaltje ondernemerschap nog een beetje te compenseren, gaat de hele opbrengst natuurlijk naar dat goeie doel. Eind goed al goed. Mis. Ok, in die laatste alinea komt het goede doel inderdaad ter sprake. Maar let op: Een deel van de opbrengst gaat naar de Stichting Ronald McDonald Huis in Leiden. Dus kennelijk gaan de kosten van de boterhammen en de postzegels voor de uitnodigingen er ook nog eens vanaf. En die paar centen die dan nog worden gegeven zijn natuurlijk nog aftrekbaar van de belastingen. Het blijven armoedige ondernemers………

Opmerkelijk!

Vandaag op de tekstpagina’s van TV West:

ALPHEN AAN DEN RIJN – De politie heeft een man uit Alphen aan den Rijn opgepakt die verdacht wordt van overvallen op twee winkels op een dag in zijn woonplaats. De winkels zijn gevestigd aan de Provinciepassage en de Herenhof. De zaken werden dinsdagmiddag vrij kort achtereenvolgens overvallen. De dader bedreigde in beide gevallen met een mes de medewerkers van de winkels en eiste volgens de politie geld. Beiden overvallen werden verstoord. Daardoor nam de overvaller zonder buit de benen. De medewerkers bleven bij de overvallen ongedeerd. Het motief van de dader is niet duidelijk.

Natuurlijk, een ernstige zaak. De medewerkers van Zeeman en de Marskramer zullen er enorm van geschrokken zijn. Maar het opmerkelijke in dit bericht is de tegenstelling: bij beide overvallen werd geld geeist. Maar volgens de geweldige Alphense politie is het motief onduidelijk. Oplossingen kunnen via email ingestuurd worden

Kouwe voeten

Afgelopen week al behoorlijk wat sneeuw in Engeland, en vandaag ook hier in Alphen prachtige witte beelden…. Drie keer tijdens en nog eentje na afloop van een fikse sneeuwbui.

Alphen in aanbouw

Vandaag mooi weer, eens een kijkje genomen in het stadshart in aanbouw hier in Alphen. Een ambitieus plan, met heel veel afbraak, nieuwbouw, kortom: het moet een echt stadshart worden. Op bovenstaand plaatje een beeld van het theater in aanbouw, met een overzicht vanaf de Rijn-kant. Hieraan komt een groot plein te liggen, met veel winkels. Ziet er al erg goed uit moet ik zeggen, wordt toch tijd om weer eens een keertje te gaan stappen in het Hart van de Randstad. Nadeel van dat reizen is dat ik echt al tijden niet meer in Alle Hens ben geweest, om maar een voorbeeld te noemen.