Herr de Winter

Na een paar jaar mijn tijd verdeeld te hebben tussen ons bedrijf in Nederland en het zusterbedrijf in Engeland, heeft het hoofdkantoor nu gevraagd of ik mijn tijd wil besteden aan een nieuwe tak aan onze Woodward familie: Kempen. Plaatsje net over de grens bij Venlo, zo’n 210 kilometer verwijderd van Alphen.

Ach, het is weer eens wat anders. zo dichtbij, maar toch een wereld van verschil. Ik heb in het verleden al een paar maanden versleten in Stuttgart, dus het komt niet helemaal als een verrassing. Maar toch zijn de cultuurverschillen opmerkelijk.

Eerste en belangrijkste verandering: ik ben per direct veranderd van Rob in Herr de Winter. Voornamen zijn taboe in het Duitse bedrijfsleven, tenzij je wel erg op hetzelfde niveau zit. En als er dan al sprake van is, dan is het de tussenvorm: wel Rob maar Sie in plaats van Du. En dat is wel even wennen hoor. Want zelfs in Nederland begin ik tegen de meest onbekende gasten al veel te snel met je en jou, dus ook in Duitsland is het heel snel Du. men zal er niets van zeggen, maar het wordt wel vreemd gevonden.

Iets anders wat me al snel duidelijk is geworden: in je omgeving geef je elke ochtend en elke middag een hand aan je collega’s. Vreemd genoeg niet aan je secretaresse, maar bijvoorbeeld wel aan je medewerkers op de afdeling. Voor een Nederlander ook vreemd hoor, ik stapte gewoon binnen met een opgestoken hand en een op zijn Rudi Carell’s uitgesproken “Gute Morgen”. Sta je toch raar te kijken als verder iedereen elkaar handen geeft. Ik er snel achteraan Smile

Kortom: het wordt weer een leuke tijd, veel te leren nog. deze week de hele week training geven. En proberen niet al teveel grapjes tussendoor te maken. Dat moet ook nog wennen……

WordPress Theme Design