Back to the Netherlands!

Jawel, dit wordt mijn laatste vaste week in Engeland. Nog een vluchtje op maandagochtend en dan vrijdag met de boot terug. Om mijn zorgvuldig in Cheltenham opgebouwde voorraad huisraad mee terug te nemen naar Alphen. Als er nog mensen behoefte hebben aan dozen Quality Street, English Cheddar Cheese, Christmass Crackers, of andere zaken, dan moet je het nu even doorgeven, dan kan het nog in de kofferbak mee. Want het komende jaar ben ik nog slechts 1 week per maand op het eiland, en in een koffertje handbage wordt het wat moeilijker.

Heel erg veel extra bagage is het nu ook weer niet. Aantal zaken heb ik gewoon dubbel, dus die laat ik daar lekker staan. Een Senseo is natuurlijk leuk, maar ja, met zo’n grote Engelse stekker eraan is het al minder handig. En tenslotte heb ik er in Nederland ook al eentje. Wel neem ik natuurlijk mijn Engelse broodrooster mee. Want als ik ergens verslaafd aan ben geraakt is het wel toast. Nou is dat ook een noodzaak, want 95% van het brood in de supermakt is lang houdbaar vierkant witbrood. Maar het is ook lekker makkelijk. Sneetje brood roosteren, beetje jam erop en klaar. Hmmmm, heerlijk, trouwens ook met een spiegelei, maar dat duurt dan alweer langer.

Dat vierkante brood wordt in Nederland natuurlijk alweer wat moeilijker. Bestaan er in Engeland heel veel varianten (groot, klein, dik, dun, wit, beetje bruin, vers, lang houdbaar), hier in Nederland heb je alleen de kleine casino broden. En van zo’n boterham gaan er al snel twee in de sleuf van de toaster. En aangezien mijn prachtige Engelse exemplaar vier van die gleuven heeft, kan ik bijna een half casino in een keer roosteren. Maar fraai blijft het op het aanrecht (het meeste op mijn aanrecht staat trouwens alleen maar fraai te wezen, want een fornuis zal ik vast niet verslijten vanwege het vele gebruiken Wink ). Met perfecte tijdschakelaar (dus niet zo’n Nederlandse instelling die bij de tweede boterhan ineens de helft korter is). En standen voor ontdooien en her-opwarmen. Ik kan er uren over praten. Maar dat is niet nodig. Kijk maar naar het plaatje. En kom eens ontbijten……

Als dat maar goed gaat!

Ja hoor, vandaag aangekondigd: de Apple iPod met video. Totaal nutteloos, piepklein schermpje waarop je clips en TV programma’s kunt bekijken. Maar daar heb ik mijn leesbril dan wel bij nodig natuurlijk. Maar ja, het is die verslaving aan gadgets he. Het is natuurlijk wel stoer om met iTunes van die leuke clips binnen te halen. U2 niet alleen op je oren, maar ook nog via je ogen.

Stiekem al even in de Apple shop gekeken. 299 eurootjes maar, gelukkig nog niet in Nederland te krijgen. Wel in Engeland, zal ik? Nee, toch maar niet. Of……. Als je binnenkort een tweedehands iPod Photo op marktplaats ziet staan weet je wie er gewonnen heeft: Apple of de Postbank!

Lindy gefeliciteerd……..

Met een cadeautje gaat er toch niets boven het traditionele, daar kun je altijd mee aan komen. Aan beide kanten van de Afsluitdijk. Veel liefde en geluk gewenst!

Podcast gaat verder na de reclame

De afgelopen maanden ben ik een erg fanatiek luisteraar naar Podcasts geworden. Podcasts? Jawel, een soort van radiouitzendingen die je op een mp3 speler (in mijn geval mijn iPod met behulp van het gratis programma iTunes) zet en later af kan luisteren op een gewenst moment. Deze uitleg geef ik er maar even bij, omdat uit onderzoek gebleken is dat 90% van de Nederlanders niet weten wat Podcasting is.

Welke programma’s ik dan beluister? Om eerlijk te zijn vooral de professionele programma’s, zoals die door de verschillende omroepen online worden gezet. Storing van BNN (met Jeroen Pauw), Radio-Online van de Tros en de hoogtepunten van Edwin Evers. Maar verder zijn er ook een aantal Nederlandse hobbyisten aan de slag die met programma’s komen zoals de Koelcast, Fluox, de Theepod, SoChicken en natuurlijk de Zoldercast van Roelf Sluman, de man die ik al vele jaren ken als grote man van CompuServe. De hobby programma’s zijn soms heel erg leuk, maar ook heel vaak van het gehalte “kijk eens familie, wat ik kan”. En dan ook nog van een lengte van een klein uur, waardoor je de “show” al snel weer van je lijstje schrapt.

Omdat het vrij nieuw is, volgen de ontwikkelingen elkaar snel op. Maar in alle discussies blijkt het een heel klein wereldje, dezelfde namen kom je op elk forum weer tegen. Iedereen reageert op elkaar. En ja hoor, het onvermijdelijke gebeurt: er moet geld verdiend worden. Dus is er nu PodPlaza, ook weer een initiatief van Roelf. Nog maar net van start, dus we moeten het eens aankijken. Maar het gaat alleen maar over marketing, het volgen van de luisteraars, het op de juiste manier plaatsen van reclame, die afgestemd is op het surfgedrag. Ik durf al niet eens meer naar een podcast te luisteren via deze site. Heb ik een abo op SoChicken, krijg ik ineens elke dag te horen “pluk de dag, tik een eitje”. Zelfs virtuele eieren heb ik geen trek in.

Misschien valt het allemaal mee, in november moet de site tenslotte echt gaan vlammen. Ik reken maar op Roelf dat dat vlammen niet alleen op gaat voor de podcasters, maar ook voor de luisteraars. En ach, misschien ben ik ook alweer snel uitgekeken op die podcasts, want het kost wel erg veel tijd om te blijven luisteren. En de vodcasts komen er alweer aan. Video podcasten, ja hoor, dat het is het helemaal, althans voor de komende maand. PodPlaza wordt vast binnenkort VodPlaza!

WordPress Theme Design