Help!

Giro 555 van de Samenwerkende Hulp Organisaties in Den Haag

Merry Christmas

Zaterdag, het is kerst. Ik wens iedereen die dit leest een heel prettig kerstfeest. Vrede op aarde en zo, en fijne dagen. Niet alleen met eten maar ook met familie. Voor mij weer eens de tijd om mijn kleine zusje en mijn grote zwager te zien. Lekker achter een gourmet stelletje op zondag. Ik heb zelfs beloofd om op tijd in Spijkenisse te zijn, dus dat wordt nog haastwerk zo rond een uur of 5 (grapje ma (denk ik)).

Met een beetje pech ben ik de enige die cadeautjes heeft meegebracht. De rest van de familie heeft me verzekerd dat we er niets aan doen en dat er echt niet verwacht wordt dat ik wat mee neem. “Nee, het is al een cadeau voor ons als je komt”. Jaja, die heb ik vaker gehoord, alsof ze dat echt menen. Ik hoop maar dat het niet echt zo is, want als ik een kerstboom zie dan ben ik weer net een klein kind: even kijken welke name er op de pakjes staan.

Vanavond werden er hier in de straat kerstliederen gezongen. Echte helden, want het regende en stormde. Maar toch kwamen er veel mensen naar buiten. En dat in een buurt waar je nauwelijks met je buren praat. Wat dat betreft is kerst toch een mooi feest, ook voor mensen zoals ik die geen kerkelijke achtergrond hebben. Ik heb zelfs een kerst-cd op mijn ipod gezet. Niet echt het toppunt van de kerstgedachte, maar ik ben in elk geval helemaal in de stemming.

Nogmaals: Prettige Kerstdagen, Merry Christmas.

Christmas lunch (NL stijl)

Het voordeel van het werken in het buitenland is, dat je ook gewoon wordt uitgenodigd voor de kerstlunch in Nederland. Dus deze keer al op donderdag naar huis gevlogen. Snel nog een cadeautje op het vliegveld gekocht (een keer raden pa: het komt uit Schotland…..). En ach, die vertraging van anderhalf uur mocht de pret niet drukken. Het ongemak werd volledig gecompenseerd door het geluk wat je zo heel soms hebt: een erg gezellige passagier(e) naast je. Ik weet nu alles van Kerst in Noorwegen Smile Het was zelfs zo gezellig dat het een keer een voordeel was om op de polderbaan te landen.
Maar terug naar het doel: de Kerstlunch in Nederland. Inmiddels ben ik natuurlijk al zeker voor 10% Engels, dus een cracker en een popper horen er bij. Je mag ze dan wel niet meenemen in het vliegtuig, maar de snuffelhonden hebben het niet gemerkt. Ik kon dus vol trots alles uitdelen aan mijn accountants collega’s. En dan blijkt er toch wel een cultuurkloof te bestaan. Niet iedereen vond het een goed idee om zo’n gaaf papieren hoedje op te zetten. Sommigen vonden het zelfs stom. Nou vraag ik je. Gelukkig viel het speeltje uit de cracker wel in de smaak, want de hele maaltijd sprong het kinderspeeltje van links naar rechts over de tafel!
Over de maaltijd niets dan goeds. Goede Hollandse traditie: soepje vooraf, buffet tussendoor en een toetjes buffet. En belangrijk voor ons Hollanders (dat ben ik tenslotte nog voor 90%): het was helemaal gratis! Dan neem ik het zelfs voor lief dat de voorgerechten vrijwel helemaal uit vis bestonden, en er in 1 van de hoofdgerechten veel olijven zaten. Glaasje wijn erbij, sfeermuziekje, kortom: kerst!

En na afloop lekker naar huis en genieten van een echte kerstvakantie. Ok, nog wel beloofd om woensdag even langs te gaan, maar dat is een kleinigheid. Heerlijk 9 dagen niets doen en pas volgend jaar weer terug naar Engeland. Dat klinkt lekker ver weg.

Christmas Turkey

Zoals al in een eerder bericht gezegd: de Turkey is het favoriete maal met kerstmis. Voor vegetariers is het dan ook niet de beste tijd om af te reizen naar het eiland. En al helemaal niet om naar de supermarkt te gaan. Hele muren zijn ingericht in de koelvitrines met enorme pakken vlees. Je moet een aardig sportschool type zijn om de boodschappen te kunnen halen: de Turkey weegt al gauw 6,5 kilo. Zelfs als vleesverslaafde kijk je toch een beetje vreemd aan tegen al die rompen die je aan liggen te grijnzen. Maar ach, lekker is het wel. Eet smakelijk……..en veel.

Christmas lunch (UK style)

Vandaag genoten van de traditionele Christmas lunch op kantoor. Dat wil zeggen, op mijn Engelse kantoor. En als Engelse kok heb je het eigenlijk heel erg makkelijk, want het eten bestaat voor een groot deel uit tradities. Zo is er eigenlijk een standaard maaltijd, die op een van beide kerstdagen gegeten wordt: de kalkoen, oftewel Turkey.

Ook alles er omheen is erg traditioneel. Nee, geen patat deze keer, maar een soort gebakken aardappelen, of soms ook puree. Als groente altijd Brussel Sprouts, bij ons beter bekend als spruitjes. Ik heb geprobeerd om mijn collega’s het woord spruitjes te leren, maar dat bleek iets teveel gevraagd Smile Verder worteltjes (Engelsen moeten de grootste wortel eters ter wereld zijn) en iets onbekends (althans voor mij) als parsnips. Onherkenbaar, niet echt lekker, maar toch goed te eten. En natuurlijk stuffing. Een traktatie in Engeland, maar wat mij betreft toch meer iets als een bal broodkruimels met wat kruiden. Droog in het hwadraat. Maar alles heerlijk overgoten met traditionele gravy. Genieten.

Aan tafel natuurlijk crackers (met hoedjes) en omdat er nog gewerkt moet worden een glaasje appelcider. Daar wordt met kerst ongetwijfeld een alcoholisch alternatief voor gezocht…… En terecht. Het toetje bestond uit de al even traditionele Christmas Pudding. Een massief toetje met veel vruchten, krenten en rozijnen. Elke Engelsman is er dol op, vooral op de versies die stijf staan van de brandy, de sherry of champagne. En dan een laag Pudding Sauce erover (een soort glazuur) of warme custard. Gelukkig was er ook een alternatief: Cheese cake.

Kortom: een heerlijke en voedzame lunch. Jammer dat je altijd zo slaperg wordt van veel eten. Gelukkig mocht ik wat vroeger weg om naar het vliegveld af te reizen. Uiteindelijk veel te vroeg, omdat de KLM een vlucht had geannuleerd. Maar dat kon de pret niet drukken, het was aan de vliegveld bar heerlijk uitbuiken……….

Emgreren……

Vanavond naar Top Of The Pops gekeken. Beetje inspiratie op doen voor mijn iPod. Tot ik plotseling de kerst single van de Tokkies voorbij zag komen. Aaaaagghhh. Waarom staat dat in de charts? Wie koopt dit? Hebben we geld teveel? Als het op 1 komt ga ik definitief emigreren. Jullie zijn gewaarschuwd. Of het is juist een aanrader geworden om te kopen, dat kan ook Smile

Oranje begrafenis

Vandaag de derde begrafenis binnen korte tijd van het Koninlijk Huis. En naar ik hoop toch voor een tijdje de laatste ook. Het is de eerste keer dat ik een dergelijke plechtigheid heb kunnen zien. En ik kan wel zeggen dat ik zelf zou tekenen voor een dergelijke uitvoering. Prachtige stoet, geweldig respect, fraaie unformen, en alles uitstekend georganiseerd. Een tijdperk werd afgesloten. Geen reakties meer naar de pers, geen anjers meer op het revers, het einde van Soestdijk, geen partner meer voor de strijders. Maar als ik ze zo bij elkaar zie in de kerk, lijkt het me een hechte familie, en betrap ik me soms een beetje op een oranje gevoel van binnen. Word ik sentimenteel op mijn oude dag? Ach, kennelijk ben ik te lang van huis. Maar het volkslied heb ik zachtjes mee gezongen aan het eind.

Ik tel mee!!!!

Ja hoor, het is gelukt. Vandaag stond de erewacht ons op te wachten op Schiphol. Allerlei hoogwaardigheids bekleders, militairen in gala, kortom ik werd grandioos ontvangen. Hoewel, bij nader inzien bleek dat voor de gate naast ons te zijn, waar waarschijnlijk een belangrijke persoon werd verwacht voor de begrafenis van prins Bernhard.

En dat terwijl ik toch ook wel een bijzondere ontvangst had verdiend. Vanaf deze vlucht hoor ik er nl helemaal bij: ik ben silver-elite. Dat betekent dat ik binnenkort van dat afschuwelijke blauwe KLM pasje af ben en zo’n schitterende zilverkleurige kaart krijg toegestuurd. En nog veel belangrijker: zo’n grijs kaartje wat je aan je tas kunt hangen. Ach, in de wereld van de reizigers stelt het niets voor, want de echte vliegtuig tijgers lopen met gouden of platina plaatjes. Maar ik ben tenminste belangrijker dan die armoedige blauwe kaartjes.

En wat je er verder aan hebt in het leven? Helemaal niets. Je krijgt geen betere stoel, geen lagere prijs, geen beter broodje, nog steeds alleen maar koffie of thee, geen lounge, welnee. Maar daar gaat het niet om. Ik ben tenslotte zilver! Waarmee ik vooral kan aantonen dat ik de KLM erg rijk heb gemaakt met teveel tickets. En per 1 januari weer gewoon mee gaan doen aan de volgende absurde jacht op de elite cards. Nog twintig vluchten voor 31 december 2005 en ik mag zilver blijven. Moet lukken……

Live aid

Precies twintig jaar na het origineel staat in Engeland “Do the know it’s Christmas time” opnieuw op nummer 1. Met een geheel nieuwe opname, met o.a. Robbie Williams, Dido, Natasha Bedingfield en Keane, maar ook ouwe getrouwen als Bono, Sir Paul McCartney en natuurlijk Bob Geldof. Elke penny opbrengst gaat naar het goede doel: het helpen van hongerende kinderen in Afrika. Een mooi doel, en zeker met Kerstmis zorgt het weer voor record verkopen. Voor het eerst sinds lange tijd verwacht men zelfs weer meer dan 1 miljoen singles te verkopen. Nu Nederland nog.

De krant op zondag

Er gaat toch helemaal niets boven een lekkere krant op zondag. Jammer dat je hem wel zelf moet halen, maar de winkel om de hoek heeft het hele assortiment. Tja, serieus nieuws hoef je niet te verwachten, in elk geval niet op de voorpagina:

WordPress Theme Design