Category: Vierdaagse

Vierdaagse, maar dan anders

 

RET Wandel

Het is weer zover, komende dinsdag begint de 97e Vierdaagse van Nijmegen. Sinds 1981 ben ik daar onafgebroken aanwezig geweest. Eerst vier jaar als wandelaar, toen door een gebroken voet noodgedwongen als verzorger. Om “het vijfje” te halen toch nog weer een jaar als wandelaar. En daarna steeds als verzorger bij de RET, en vorig jaar de Via Vierdaagse van de KNBLO. Geweldig evenement, sfeer, drukte, ontspanning, korte nachten, lange routes, veel muziek, niertje, nog een biertje, ik ben er gek op.

Dit jaar heb ik me voorgenomen het een keertje anders te doen. De afgelopen maanden verliepen wat anders dan anders, waardoor een echte vakantie er niet in zit. Dus Nijmegen wordt mijn vakantie Smile Ok, ik slaap op een luchtbed. In een kleedkamer van vv Nijmegen. Ontbijt op een plastic bordje. Maar toch, zonder hard werken zes dagen genieten van de sfeer in Nijmegen.

Nou ja, op dinsdag ga ik toch even sfeer proeven en een handje helpen op de post van Via Vierdaagse. En woensdag help ik wat bij de grote rust van de RET in Wijchen (lekker, erwtensoep). Maar donderdag echt alleen genieten langs de Zevenheuvelenweg. En vrijdag de St Annastraat.

Kortom: ik hoop veel mensen te zien. En met een paar honderd foto’s thuis te komen. Ruim 150 Gb aan geheugenkaartjes in de tas. Paar voorproefjes zal ik plaatsen via mijn Twitter timeline (@alffen) of de Facebook pagina RETWandel . Dat moet goed komen Smile

Fijne Vierdaagse!

Vierdaagse van Nijmegen op het internet:

Het Vierdaagse-drama

Paniek tijdens VierdaagseNachtje geslapen, kranten gelezen, emails geschreven en gelezen, kortom: het is tijd om mijzelf hierbij te introduceren als “de beste stuurman aan de wal”. Wat ging er fout in Nijmegen, wat had er moeten gebeuren en wat moet er in de toekomst anders. Kortom: alsnog mijn open sollicitatie om marsleider 2007 te worden.

De eerste belangrijke fout is natuurlijk dat de routes op dinsdag niet zijn ingekort. Vrijwel iedereen sprak er op maandag al over: ze zullen toch wel inkorten? Het was die dag al enorm heet en de voorspellingen voor de rest van de week waren: nog warmer. Iedereen herinnerde zich nog de tweede dag van twee jaar geleden. Toen werd het toch ook ingekort? Dus dat zal voor deze dinsdag ook wel gebeuren. We hadden zelfs te maken met wandelaars die zelf geen risico wilden lopen en besloten niet op pad te gaan. De grote vraag is: waarom werd er niet besloten om de dinsdag in te korten? Al die flauwekul over “we dachten dat het twee graden kouder zou worden, het windje ging ineens liggen. Wat speelde er werkelijk? Commercie? Geen alternatieven? Het moet wel een uitdaging blijven?

Op dinsdag zat ik zelf zoals gisteren gezegd in Duitsland. Wel regelmatig even op internet gevolgd hoe het ging in Nijmegen. Tot mijn verbazing las ik dat ‘s middags besloten was om ook de woensdag niet in te korten. Kennelijk viel het allemaal wel mee? Anders neem je toch niet zo vroeg al zo’n beslissing? Dinsdagavond hoorden we van de drama’s en werd het hele evenement afgelast. Was het vrije wil van de organisatie, of had de gemeente ingegrepen? Waarom eerder besloten om niet in te korten, en nu zelfs alles af te lasten? Waarom die vroege eerdere beslissing? Commercie? geen idee wat er buiten gebeurde? Bij radio 538 vertelde een publiciteitsman van de Vierdaagse dat het alleen maar was afgelast omdat de overheid niet voldoende ambulances kon garanderen. Ik hoop dat dat antwoord ondoordacht was, want als dat de enige reden was dan heeft de organisatie a: geen besef wat zich af kan spelen in dergelijke grote mensen massa’s en b: zal er nooit meer een vierdaagse gehouden worden want er zullen simpelweg nooit voldoende ambulances zijn om over een parcours van misschien wel 20 kilometer (zo uitgestrekt is de stoet) tientallen mensen op te pikken.

Uiteraard sta ik ook maar aan de wal, maar het is onbegrijpelijk dat beide momenten niet is besloten om in te korten. Dan had veel discussie en verwijten voorkomen kunnen worden. Op geen enkele manier hou ik de organisatie verantwoordelijk voor de slachtoffers. Waar 50.000 mensen een dergelijke inspanning leveren en er dagelijks een paar honderd duizend langs de weg zitten, kan er zoiets gebeuren. Onder alle omstandigheden. Bij de Rotterdamse marathon haalt helaas ook niet altijd iedereen zonder hartproblemen de finish. Het risico van sport. En daar kunnen geen duizend ambulances wat aan doen. Maar er had wel voorzichtiger met de risico’s omgesprongen kunnen worden waardoor die Telegraaf koppen achteraf niet nodig waren geweest.

Andere vraag is of er niet voor verzorging onderweg gezorgd had kunnen worden. Na het drama in Volendam zijn er voor alles draaiboeken. Bomalarm op de St Annastraat? Pak het “ontruimen in 15 minuten draaiboek” er maar bij. Paniek bij de finish op de Wedren? Bel snel alle nummers uit het “ontruim de Wedren” draaiboek. Ongetwijfeld komt er nu ook een “warme dijk bij Lent” draaiboek. Met o.a. noodposten van het Rode kruis en het leger op elke twee kilometer. En wat gesponsorde waterslangen van de Gelderse Verenigde Waterleiding Bedrijven. “Verantwoordelijkheid van de wandelaar”, zei marsleider Jansen tijdens de persconferentie. Dat heb ik een organisator van de marathon nog nooit horen zeggen. Graag deelt die tienduizenden gesponsorde flesjes drank uit en iedereen krijgt ook nog eens elke 5 kilometer een gratis natte spons. Kennelijk kennen marathon lopers geen eigen verantwoordelijkheid?

Verbazingwekkend was het optreden tijdens de verschillende persconferenties. Eerst werd het ineens warmer dan gedacht, de voorspellingen waren verkeerd. Alle weersvoorspellers van Nederland haastten zich om te verklaren dat precies gebeurd was wat er was voorspeld. Toen ging ook de wind nog eens onverwachts liggen. Daarna was het een misverstand dat men had gedacht dat het niet zou warm zou worden. Het ging alleen nog om de wind. Zo hadden deskundigen voorspeld. Wie waren er eigenlijk geraadpleegd? De arts had een website bekeken. Later waren er verschillende websites bekeken. Wedden dat Marjon de Hond volgend jaar in het stichtings bestuur wordt opgenomen?

Het zal allemaal anders worden. Zoals na de ramp in Volendam alles anders werd, zo zal ook na deze Vierdaagse alles anders worden. Gemeente en andere overheden zullen een grotere inbreng eisen, er zullen schema’s komen voor criteria voor inkorten of aflasten. Er zal een mogelijkheid komen om een rustdag in te stellen bij extreme omstandigheden, er zullen drankposten komen op lange onbewoonde stukken van het parcours, kortom: nog meer draaiboeken. En dat is helaas nodig ook in deze gecompliceerde tijden. Als het evenement maar kan overleven en dat is al moeilijk genoeg in deze tijden. Want in de basis is het een vierdaagse voor en door vrijwilligers. En die doen heel veel goed werk. Evenals trouwens de medewerkers van de KNBLO die er een heel jaar steeds erg hard aan werken. En die moeten toezien hoe die 50.000 stuurlui aan de wal staan te roepen.

Ach, het gaat vast door. En het is een troost dat die 50.000 stuurlui allemaal dol zijn op het vierdaagse schip. Inclusief het bestuur in de kapiteinshut.

Geen wandelaar gezien in Nijmegen

Het zit er weer op, de jubileum editie van de Nijmeegse vierdaagse. Woensdagavond, en ik zit lekker thuis. Geen blaar geprikt, geen soep gegeten en voor het eerst in 23 jaar geen bal gehakt uitgedeeld. En o ja, nog uitgerust ook. Moeten we vaker doen…….

En het begon allemaal ouderwets gezellig. Afgelopen zaterdag de voorbereiding, wagens gehuurd en ingeladen, busje naar huis, koffer inpakken en op maandag naar Nijmegen. Heerlijk zo’n weekje rijden in een Mercedes bus. Als ik later groot ben koop ik er ook eentje, je kijkt over alles heen en bijna iedereen gaat opzij. Eindelijk macht. Maar ik dwaal af.

Maandag dus de inkopen gedaan bij de Hanos. Praatje maken met bekenden, logies adres opzoeken, zoenen, biertje drinken, telefoontjes plegen. Kortom: traditie. Maar ook in Nijmegen blijft het werk me achtervolgen, dus ik kreeg te horen dat ik op dinsdag naar Stuttgart zou moeten voor een vergadering. Klinkt misschien stoer, maar is het niet. Om half zeven vliegen vanaf Munster betekent om half vier in de auto, dan kan je maar beter verzorgen. Maar goed, mijn baas betaalt meer dan de wandelvereniging, dus gaan maar. En onze oosterburen waren blij dat ik kwam, want ik werd midden in de nacht gezellig op de foto gezet, dus er zal binnenkort wel een brief van het Bundeskriminalamt komen. Maar ik dwaal af.

‘s Avonds om zeven uur weer geland en onderweg naar Nijmegen, om in elk geval de laatste drie dagen nog mee te maken, want een juli-maand zonder Vierdaagse kan natuurlijk niet. En toen kwam er een eerste SMS-je binnen, en nog een, en nog een. Blijf maar weg, er wordt niet gelopen morgen. Hahaha, wat een leuke vrienden heb ik toch. Die denken mij in de maling te nemen. Nog eentje: er zijn doden en gewonde gevallen, we gaan morgen terug naar Rotterdam. Ja hoor, ik ben bijna 50, daar trap ik niet in. Het gaat over Nijmegen, niet over Libanon. Nog eentje van pa die dit jaar niet mee kon: heb je het al gehoord…… Kortom: het is dus waar. Gelukkig mag je in Duitsland op de snelweg wel hard rijden, dus in mijn gehuurde turbo-Astra terug naar Nijmegen met een snelheid die ik van mijn meelezende moeder vast niet mag vermelden. En dit keer zonder foto’s. Maar ik dwaal af.

Een uurtje of tien ‘s avonds weer op het terras van ons stamcafe in Nijmegen. Verhalen over en weer. Ik heb nog even kort kontakt met wat andere mensen die ik ken, o.a. vanuit de wandelsport waar ik een tijd aktief ben geweest. Gemengde reakties. Begrip, geschokt, woede, kortom: 50.000 bondscoaches die het allemaal op hun manier hadden opgelost. Gewoon doorgaan, woensdag een rustdag, daarna door. Elke dag om 3 uur starten en 10 km minder. Tja, eerst maar eens een nachtje rustig slapen voordat we tot definitieve oordelen komen. Ben blij dat ik geen marsleider ben. Had me tevergeefs opgegeven als vrijwillger bij de bond. Zou weer eens wat anders zijn dan 400 gehaktballen maken. Bel me maar als je een marsleider zoekt. Hebben ze niet gedaan. En ik ben blij toe. Die grap maak ik volgend jaar niet nog een keer.

Koude vierdaagse

Het zit er weer op, mijn 22e Vierdaagse (als ik de tel tenminste niet ben kwijt geraakt. Vijf keer gelopen, en nu dus 17 keer als verzorger. Na al die jaren natuurlijk een soort gewoonte geworden. Want het is elk jaar weer een week van herkenning: op dinsdag vraagt iedereen al naar de gehaktballen, paar honderd liter soep, woensdag kouwe handen en voeten in het bos bij Alverna (half vier ‘s ochtends aan de koffie), donderdag 440 gehaktballen maken, vrijdag de St Annastraat en zaterdag weer opruimen.

Als je het zo schrijft is het lekker snel voorbij. En in de praktijk is dat ook zo. Voor je het weet is het weer zaterdag. En lekker dat dat voelt! Hoe valt de afgelopen week te beschrijven? Moeilijk te zeggen. Bijzonder was dat Wim er bij kon zijn, gezellig, ook ‘s avonds in de kroeg. Heerlijk gegeten en geslapen in ons nieuwe kosthuis bij Ria (lekker, bijna elke avond ijs). Maar het was wel erg koud, zelden als verzorger zo’n kouwe vierdaagse meegemaakt. Wel lekker om te wandelen, want vrijwel droog, maar koud. Marjon de Hond heeft ook in deze week niet voor zon kunnen zorgen.

Het loggen is verder niets van terecht gekomen. En ook de berichten aan het prikbord zijn nauwelijks gelukt. Het is gewoon te druk en ik ben ‘s avonds te moe om het nog te doen. Vanaf nu dus ook helemaal nooit meer berichten plaatsen op wagen C. Er is een mooie en erg populaire uitvinding voor in de plaats gekomen: de mobiele telefoon Smile

Volgend jaar weer? Ik weet het nog niet. Zoals elk jaar ben ik het na afloop ook wel weer zat. Geruzie over illegale verzorgingskaarten, wandelaars die speciaal nog even alle muntjes op willen maken, alweer die keukenspullen opruimen. Misschien volgend jaar maar eens informeren naar een rolletje in de organisatie. De KNBLO maar eens bellen. Of toch weer gewoon voor de 18e keer?

weekje Nijmegen

Maandagochtend, uurtje of zes. En ik ben er weer helemaal klaar voor: de Nijmeegse Vierdaagse. Nee, niet om te lopen. Dat heb ik na de 5e keer vaarwel gezegd. Flauwe excuses, zoals geen tijd, nooit trainen, druk, druk, druk. En o ja, mijn fysieke bouw is er ook niet helemaal op ingesteld. Maar gelukkig ben ik er als verzorger inmiddels toch ook alweer zo’n 17 jaar bij betrokken.

De komende week wordt het weer afzien, zowel voor wandelaars als verzorgers. Weinig slaap, lange dagen, veel plezier, uitgaan. lachen, huilen, pijn, ik hoop weinig regen. Kortom: de echte “derde week van juli” traditie. Gelukkig is Wim er ook weer bij. Door zijn ziekte helaas niet als verzorger, maar toch als toeschouwer. Want al die 17 jaar gaan we tenslotte al samen. Zaterdag zal ik er weer verslag van doen. Tot die tijd schrijf ik vooral dagelijks berichten in het forum.

Finale: de dag van Cuijk

De derde dag zit er op. Na de regen van dinsdag en de mist/zon/regen van woensdag, was er vandaag sprake van een erg warme dag. De dag begon mistig en benauwd, maar al snel brak de zon door. En toen werd het erg warm. Van “Het havenbedrijf” hebben we geleerd dat het opzetten van een tent toch altijd erg moeilijk blijft.

Volgens de KNBLO waren er ook vandaag weer erg veel uitvallers te betreuren, dus voor de hele week stevenen we op een record af. Waar het nou precies aan ligt? Een combinatie van het weer en onervarenheid misschien? Onder de Rotterdamse wandelaars zijn in elk geval relatief weinig “slachtoffers” te betreuren, voor zover we na kunnen gaan. De gehaktballen zijn in elk geval met smaak door zo’n 400 wandelaars gegeten.

Vrijdag dus alweer de laatste dag. Voor “onze” wagen C betekent dat een rust in Beers, zo’n kleine 25 km van de finish. Vaak het tijdstip om alvast afscheid te nemen en “tot volgend jaar” te roepen. Zaterdag een berichtje over deze laatste dag.

De dag van Groesbeek

De derde dag zit er op. Na de regen van dinsdag en de mist/zon/regen van woensdag, was er vandaag sprake van een erg warme dag. De dag begon mistig en benauwd, maar al snel brak de zon door. En toen werd het erg warm. Van “Het havenbedrijf” hebben we geleerd dat het opzetten van een tent toch altijd erg moeilijk blijft.Volgens de KNBLO waren er ook vandaag weer erg veel uitvallers te betreuren, dus voor de hele week stevenen we op een record af. Waar het nou precies aan ligt? Een combinatie van het weer en onervarenheid misschien? Onder de Rotterdamse wandelaars zijn in elk geval relatief weinig “slachtoffers” te betreuren, voor zover we na kunnen gaan. De gehaktballen zijn in elk geval met smaak door zo’n 400 wandelaars gegeten.

Vrijdag dus alweer de laatste dag. Voor “onze” wagen C betekent dat een rust in Beers, zo’n kleine 25 km van de finish. Vaak het tijdstip om alvast afscheid te nemen en “tot volgend jaar” te roepen. Zaterdag een berichtje over deze laatste dag.

De tweede: de dag van Wijchen

Zo, de tweede dag zit er op. De ronde rond Wijchen is afgelegd. Voor onze verzorgingswagen een vroegertje, de wekker liep om half 3 af. Om iets voor vier uur stonden we in het zeer donkere bos van Alverna koffie en thee te zetten voor onze wandelaars uit de Rotterdamse regio.Het weer was een stuk beter dan gisteren. Maar door de grote vochtigheid bleef het wel erg klam en aanvankelijk ook enkele uren wat mistig. Daarna brak de zon door. Helaas in de middag (vanaf 15 uur) gevolgd door een flinke bui regen, waar de wat latere wandelaars weer behoorlijk veel last van hadden.

Misschien verklaart dat ook het record aantal uitvallers voor een tweede dag. Deze dag is toch altijd al de route met de meeste uitvallers, maar nu waren het er ruim 2300, heel wat meer dan de 1800 van vorig jaar. Onder “onze” wandelaars lijkt het gelukkig erg mee te vallen.

Helaas hadden we wel een uitvaller in de verzorging. Maar Aad is er inmiddels weer helemaal bovenop en zal ons morgen (donderdag) weer begeleiden bij de gehaktballen rust in Groesbeek. Verder kan ik nog zeggen dat de sfeer er bij wandelaars en verzorgers goed in zit. Dus we houden het allemaal wel vol tot vrijdag hoor. Blijf gerust berichten plaatsen. De “verse” berichten voor onze rust op donderdag worden ‘s ochtends om half zes geprint. Latere berichten worden op vrijdag bij de rust in Beers opgehangen, zo’n 20 km voor de finish.

Groeten uit Nijmegen, Rob de Winter

De eerste dag van de Vierdaagse: de dag van Elst

De eerste dag zit er op. Samengevat: het was nat. Erg nat! Om een uur of 8 begon het te regenen, en pas om een uur of drie werd het weer droog. Pessimisten lopen dan rond met een gezicht op onweer: “wat een kl*te weer”, optimisten kan het allemaal niets schelen: “ach, het is maar

WordPress Theme Design