Category: Nieuws

Oslo aan den Rijn

Afgelopen vrijdag werd de wereld weer eens geconfronteerd met een eenling (hoop ik) die denkt grote veranderingen te kunnen veroorzaken door wild om zich heen te schieten. Een enkele man, met verschillende wapens, vergunning daarvoor, lid van een schietclub, die rustig zijn slachtoffers uit kiest. Hoewel van een heel andere omvang, gingen mijn gedachten ook direct weer terug naar ons eigen drama in de Ridderhof, enkele maanden geleden. Ook Tristan had een zelf gekozen doel, had zich voorbereid, zat op een schietclub, en koos zijn slachtoffers min of meer willekeurig.

Het zijn akties waar we waarschijnlijk niets tegen kunnen doen. Wapens afnemen? Ach, elke auto vormt een wapen. Opsluiten? Er zijn er vast veel te veel. En wie sluiten we dan wel en wie dan niet op? Het zal ons wel niet persoonlijk treffen, alles slijt, we leren er mee leven. Ik merk wel dat het me onbewust toch heeft veranderd. Misschien wel omdat het in Alphen zo dichtbij gekomen is.

Afgelopen donderdag hadden we een rustpost op de Zevenheuvelenweg in Groesbeek, tijdens de Nijmeegse Vierdaagse. Toen we er in alle vroegte aankwamen, zat een jongeman in een soort militaire kleding achter een jeep een vuurtje te maken voor een kop thee. Mijn vader komt straks, zo zei hij. Daarna ging hij op de motorkap in een slaapzak een handboek survival liggen lezen. Mijn verzorgings collega’s vonden het erg grappig, lief ook. Ik keek of ik soms wapens achterin de jeep zag liggen. Ook in Oslo wordt het leven vast nooit meer hetzelfde.

De Stad Van Morgen: is Alphen 2.0? #dsvm

Mijn stad (dorp?)

Yes, he can!

Election time!

Hehe, eindelijk 4 november 2008. De Amerikaanse verkiezingen zijn officieel gestart. CNN zendt zo ongeveer 24uur achter elkaar non stop uit over de strijd tussen Obama en McCain. Buiten Amerika is 85% voor Obama, en ook in de VS wordt een klinkende overwinning verwacht.

Heel vreemd. Hoewel we er maar weinig mee te maken hebben, leeft het ook in Nederland. Vele camera ploegen zijn in de VS. De NOS zendt het zelfs de hele nacht uit. Dat wordt heerlijk genieten, in bed, popcorn erbij en natuurlijk een fles coca-cola.

Beetje spannend gevoel ook wel, alsof vanavond het Nederlands elftal moet spelen. Zoiets.

Paris for President!

Graaien? Huilen? Alles komt goed!

I'm saved...

Heel veel geld verdienen met lease constructies? Ik ben er nooit aan begonnen, want ik wilde dat grote risico niet lopen. Duizenden anderen deden het wel, en rekenden op grote winsten. Toen die uitbleven, zou ik zeggen: risico van het vak. Maar nee, het werd vergoed, want het was zo zielig. Wat zou er gebeurd zijn als ze wel grote winsten hadden gemaakt? Had ik dan ook wat gekregen, omdat

Crisis? Welke crisis?

U2 zanger Bono sprak tijdens de Clinton Global Initiative in New York:

“It is extraordinary to me that you can find $700 billion to save Wall Street and the entire G8 can’t find $25 billion to save 25,000 children who die every day of preventable treatable disease and hunger, that’s mad, that is mad.”

Nine eleven

9 september 2001, vandaag precies vijf jaar geleden. Zo’n moment waarvan iedereen nog weet waar hij was. Ik ook. Een crematie van de onverwachts overleden penningmeester van de KNBLO en de Vierdaagse. Op weg naar huis, nog onder de indruk van de plechtigheid.
Radio aan: er blijkt een sportvliegtuigje per ongeluk in het World Trade Center gevlogen te zijn. Hoe dom kan je zijn, denk je dan nog? Plots BREAKING NEWS, ook de tweede toren wordt getroffen, het lijken wel aanslagen. En geen sportvliegtuigje, maar Boeings. Ik bel snel naar mijn ouders, een vaste gewoonte bij zulke ernstige gebeurtenissen. Meestal breng ik ze op de hoogte.

Iemand van TNO op de radio. Nee, geen gevaar van instorten, er is bij de bouw rekening mee gehouden dat zoiets kan gebeuren. Een korte tijd later weten we beter.

Later een aanval op het Pentagon en nog een crash van een gekaapt vliegtuig op weg naar Washington. Vele uren gekluisterd aan de TV. Gebeurtenissen zo ver weg en toch zo dichtbij. En gebeurtenissen die het leven voorgoed hebben veranderd.

Als je het deze week allemaal weer in documentaires terug ziet, komt alles weer duidelijk terug. Verschrikkelijk, wat die mensen allemaal hebben moeten doorstaan. En al die hulpverleners, waarvan je nu weet dat ze op weg waren naar hun ongeluk. En de onzekerheid: wat gaat er nog meer gebeuren? Nog meer vliegtuigen wat is er nog in de lucht?

Voor ons als werknemers van een Amerikaans bedrijf werd voor onbepaalde tijd een vliegverbod afgekondigd. Iedereen blijven zitten waar hij zit. Een maatregel die al snel weer werd opgeheven, het leven moet door. En terecht. Maar de detectiepoorten, de alarmen, de sfeer op een vliegveld, zeker internationaal zal het altijd anders zijn door “Nine Eleven”.

Voor ons rest het besef je dat we er mee moeten leven. En dat doen we gelukkig ook. Al let ik wel altijd beter op, niet alleen op een vliegveld.

9-11, de dag die alles veranderde.

Algemeen Dagblad: wereldnieuws in Alphen?

Tijdens mijn weekend bezoekjes aan Nederland heb ik een paar keer kunnen proeven aan de nieuwe editie van het Algemeen Dagblad. Inmiddels ben ik in Engeland wel gewend aan het tabloid formaat, dus dat is wel lekker. Zeker in de trein of het vliegtuig leest het een stuk makkelijker, al heb ik wel constant het idee dat er gewoon minder in staat. Een bericht is tenslotte al snel pagina vullend. Ik heb hem dus gewoon sneller “uit”, zeker omdat al die bijlages (vooral in het weekend) aan mij niet zijn besteed.

Maar mijn grootste probleem is dat het echte Algemeen Dagblad hier in Alphen aan den Rijn niet meer bestaat. We worden getrakteerd op het regionale sufferdje AD Groene Hart. Kijk, daar heb ik dus niet voor gekozen. Jarenlang heeft men geprobeerd om mij de Rijn en Gouwe aan te smeren, de toenmalige regionale editie van het AD. Altijd afgewezen, want ik heb verder geen enkele behoefte aan regionaal nieuws. Dagelijks even TV West is wat mij betreft genoeg, zelfs als daar hooguit 1 item uit Alphen per week in zit.

Ok, het grootste gedeelte is gelijk aan het Algemeen Dagblad. De hoofdredacteur heeft inmiddels uitgelegd dat er 8 pagina’s verschillen zijn. “We” hebben 4 pagina’s regionale sport en 4 pagina’s regionaal nieuws. En dat dan van het niveau “speeltuin in Waddinxveen gaat dicht”, “weekmarkt in Gouda opgebroken” of “gondelvaart in Alphen groot succes”. Kortom: allemaal nieuws dat me helemaal niets doet. Ik kom tenslotte zelden in Waddinxveen, en het is al helemaal een paar jaar geleden dat ik in de speeltuin zat. Kortom: IK WIL HET AD TERUG!!!!

Aanslag op Londen

Vanochtend werden we allemaal opgeschrikt door berichten over de serie van bomaanslagen in Londen. Ok, ik zit een stevig uurtje rijden van de hoofdstad, maar toch zat de schrik er wel in. Eerst nog met een gevoel voor Britse humor, waarbij gezegd werd dat het de Fransen moesten zijn die wraak namen voor het verlies van de Olympische wedstrijd. Maar al heel snel met schrik over hoe dichtbij het allemaal was. En wat kan je er tegen doen. De gezamenlijke conclusie: eigenlijk helemaal niets.

Wel is het opvallend dat de Engelsen er zeer nuchter onder blijven. Ook door de IRA is men wel wat gewend, al kondigden die terroristen een aanslag altijd vantevoren aan. Maar vrijwel niemand is ook maar van plan om zijn leven te laten beinvloeden door een dergelijke aanslag. Binnen een week zitten de metro’s en de bussen volgens mij allemaal weer vol. Er ontstaat iets van een stemming van “ons pakken ze niet, ze krijgen ons niet klein”. Geweldig hoe Tony Blair daar ook op reageert. Hoe omstreden de man ook is, in een dergelijke situatie is hij echt een geweldenaar. De stem van de natie, terug gevlogen uit Schotland en emotioneel voor TV. Rillingen toen ik het zag.

Vanmiddag zelf weer eens op het vliegtuig naar Nederland. Op de snelweg wordt je elke paar kilometer herinnerd aan het gebeuren, want op alle matrix borden staat de electronische waarschuwing: “Avoid Londen, area closed”. Bij de oprit naar het vliegveld een groep agenten met grote machinepistolen. En ook in de terminal zelf wat extra agenten. Maar verder eigenlijk geen spoor van extra aktiviteiten. Ook geen extra controle van bagage, en gewoon een opgewekte sfeer. Wel wat aandacht voor de TV’s die er hier en daar hangen. Maar verder gaat Engeland onverstoorbaar verder.

En de rest van de wereld? Ongetwijfeld zullen we helaas nog wel meer van dergelijke aanslagen mee maken. Maar als een echte Engelsman laat ik me ook niet leiden door de angst. Leve Churchill!

WordPress Theme Design