Category: Algemeen

Marcheren in Wijchen #4d13

Image posted by MobyPicture.com
– Posted using MobyPicture.com

Oslo aan den Rijn

Afgelopen vrijdag werd de wereld weer eens geconfronteerd met een eenling (hoop ik) die denkt grote veranderingen te kunnen veroorzaken door wild om zich heen te schieten. Een enkele man, met verschillende wapens, vergunning daarvoor, lid van een schietclub, die rustig zijn slachtoffers uit kiest. Hoewel van een heel andere omvang, gingen mijn gedachten ook direct weer terug naar ons eigen drama in de Ridderhof, enkele maanden geleden. Ook Tristan had een zelf gekozen doel, had zich voorbereid, zat op een schietclub, en koos zijn slachtoffers min of meer willekeurig.

Het zijn akties waar we waarschijnlijk niets tegen kunnen doen. Wapens afnemen? Ach, elke auto vormt een wapen. Opsluiten? Er zijn er vast veel te veel. En wie sluiten we dan wel en wie dan niet op? Het zal ons wel niet persoonlijk treffen, alles slijt, we leren er mee leven. Ik merk wel dat het me onbewust toch heeft veranderd. Misschien wel omdat het in Alphen zo dichtbij gekomen is.

Afgelopen donderdag hadden we een rustpost op de Zevenheuvelenweg in Groesbeek, tijdens de Nijmeegse Vierdaagse. Toen we er in alle vroegte aankwamen, zat een jongeman in een soort militaire kleding achter een jeep een vuurtje te maken voor een kop thee. Mijn vader komt straks, zo zei hij. Daarna ging hij op de motorkap in een slaapzak een handboek survival liggen lezen. Mijn verzorgings collega’s vonden het erg grappig, lief ook. Ik keek of ik soms wapens achterin de jeep zag liggen. Ook in Oslo wordt het leven vast nooit meer hetzelfde.

Gezonde spanning

Vanavond de halve finale van het WK, de wedstrijd Nederland-Uruguay. Uiteraard ga ik weer kijken in Alle Hens, mijn Alphense stamkroeg. Ach het is maar een spelletje, hoor ik zeggen. Kan wel wezen, maar lang vantevoren begint het al te kriebelen hoor. Spanning, nerveus, ok, ik kan nog wel gewoon eten (duhhh). Maar mijn leven lijkt dan wel heel veel op deze cartoon van Hein de Kort (c):

Cartoon via Mobypicture

Ach, om half elf is het afgelopen en hangt het van het resultaat af hoe laat ik thuis ben Smile.

Weg met het block?

Mensen die dit blog de afgelopen maanden hebben bezocht, zijn vast niet onder de indruk geraakt van mijn bijdragen. De laatste literaire publicatie is toch alweer bijna een jaar geleden. En ondanks lichte drang van andere bloggers heb ik maar geen inspiratie kunnen vinden om de electronische pen weer ter hand te nemen.

Hebben anderen er ook last van? Is een blog soms 1.0 en hebben we via twitter, facebook of zelfs nog het bejaarde hyves voldoende andere mogelijkheden om gedachten snel uit te wisselen? Wie gaat er nog lange teksten schrijven, laat staan lezen, als het ook in 140 tekens kan? Al geef ik toe dat een blog een andere waarde kan hebben. Het is meer permanent van karakter, je kan nu nog steeds lezen wat ik drie jaar geleden vond. Best gevaarlijk ook eigenlijk Cool

Maar goed, ik ga het weer proberen. Zeker niet dagelijks, maar op zijn minst periodiek (het alternatieve woord voor “pin me er niet op vast”. Onderwerpen? Geen idee. Serieus? Vrolijk? Het zou zo maar kunnen. Verwacht geen doortimmerde monologen van vele bladzijden lang. En misschien is het over een maand wel definitief afgelopen. Of heb ik de smaak te pakken en valt er elke dag wat te melden.

Kortom: verrassing. Kom nog eens terug. Voor een veelvoud van 140 tekens Bye

Een goed begin…

Ik zou bijna zeggen: gelukkig nieuwjaar. Ok, het is 21 februari, we zijn al bijna aan het aftellen naar de kerst. Maar beter laat dan nooit. De afgelopen weken zijn er heel wat dingen nieuw begonnen. Een beetje als een nieuw jaar dus.

Allereerst een nieuwe baan. Een bewuste keus voor een ommezwaai, van de snelle internationale carriere naar de veel meer lokale omgeving van Alphen. Best nog veantwoordelijk, maar gelukkig ook met minder stress en minder absurde overwerk tijden. Velen keken me wat meewarig aan: op 50 jarige leeftijd aan iets nieuws beginnen. Maar ach, je moet eens wat gokken in het leven Laugh .

En na een week of zes kan ik zeggen: een geslaagde keuze. Ik heb het erg naar mijn zin. Lekker om kwart over 8 de deur uit, om half zes weer thuis. Leuke collega’s (ok, er zijn er behoorlijk veel voor Ajax, maar die praat ik wel om), en ook gezellige werkomgeving. Gezamenlijke lunch, dat komt helemaal goed.

Het nieuwe jaar ook aangegrepen om eindelijk wat aan het gewicht te doen. Op gezag van de internist weer op bezoek bij de diabetes hulptroepen (verpleegkundige, oogarts, dietiste), kortom: de zorgverzekering wordt goed benut. Resultaten zijn nog niet om over naar huis te schrijven (doe ik ook niet), maar het gaat om het idee.

Ook allerlei oude en nieuwe contacten aangehaald. De afgelopen weken meer de kroegen in Alphen gezien dan de 5 jaren daarvoor. En verschillende uitjes met online al dan niet twitterende vriendjes en vriendinnetjes. Wie had gedacht dat ik nog eens een strandwandeling zou maken, of zelfs maar vega zou eten. En voor het eerst van mijn leven in Deventer geweest Clap .

Kortom: een gelukkig nieuwjaar, alsnog.

Vote for free coffee!

Just tell us you have voted and we will serve you a coffee for free! Opmerkelijke reclame van Starbucks in het kader van de Amerikaanse verkiezingen op 4 november a.s. Misschien iets voor McDonalds bij de volgende Nederlandse verkiezingen? Bekijk de commercial op YouTube:

Wintertijd met wintertemperatuur!

Zondag 26 oktober om 3 uur, wordt het direct weer 2 uur. Kortom: een uurtje langer slapen. Het is dus het beste om de wekker voor het slapen gaan al een uurtje terug te zetten. Of je gebruikt (zoals ik) je GSM als wekker, want die schakelt automatisch een uurtje teurg. Heerlijk, ik kan er nu al van genieten.

Met mijn achternaam is het komende jaargetijde trouwens toch al mijn beste tijd. Ok, de zomer is ook lekker. Terrasjes pakken, beetje bruin worden. Alles mooi groen en kleurig. Maar de koude, sneeuw en nachtvorst heeft mijn voorkeur. Eens per achttien jaar mogen we nog een Elfstedentocht verwachten. Ik zou zeggen: laat maar komen dit jaar. De eerste erwtensoep heb ik al naar binnen gewerkt. Dus ik ben er klaar voor.

En de Telegraaf denkt met me mee. Want zij voorspellen vannacht al gelijk de eerste nachtvorst. Heerlijk. Ik zet mijn slaapkamerraam vast op een kiertje. En morgen maar eens een lekkere wandeling maken. Met warme chocolademelk toe. Nog een paar weken, dan zit de Oude Rijn dicht Snowman .

Bassie wordt geen vader

Allememachies, wat een verwarring. Dat schrijft clown Bassie vandaag op zijn website. Werkelijk elke krant en elke roddelrubriek op TV schreef de afgelopen dagen over de claim van de 31-jarige Sandra K. die in verwachting

Olympische Studio Sportzomer

Ik kan het programma gewoon niet aanzien, door die verschrikkelijke presentatie van Mart Smeets (maar daarover meer in een volgende posting). Maar de openings tune van het programma klinkt geweldig. En het mooie van internet: in een paar minuten kun je het dan vinden, in dit geval op YouTube. Afspelen en genieten. Het gaat over liefde in plaats van de sport, dus ach, misschien moet ik Mart dan ook maar aardig vinden Smile

Eurodam in Rotterdam

De Eurodam is het nieuwste schip van de Holland America Line (HAL). Niet erg Hollands trouwens, want het is in Amerikaanse handen en het hoofdkantoor is gevestigd in Seattle. Maar toch geeft het ons allemaal een Nederlands gevoel, en dan al helemaal een Rotterdams gevoel.

Het nieuwste schip is de Eurodam, een cruiseschip met 11 passagiers dekken, een lengte van 285 meter en de maximaal 2104 passagiers kunnen beschikken over een legertje van 929 bemanningsleden. Hoewel geregistreerd in thuishaven Rotterdam, zullen de meeste reizen rond Scandinavie plaats vinden, of transatlantische tochten.

Op 29 juni kwam het schip op zijn eerste officiele reis naar Rotterdam, waar het op 1 juli gedoopt zal worden door Konging Beatrix. Op de intocht op zondagochtend om 9 uur (vroeg) waren heel wat mensen afgekomen. Zelf heb ik gekeken op de kop van de Sluisjesdijk, waar het schil in de Waalhaven 180 graden moest draaien om daarna achteruit naar de cruiseterminal bij Hotel New York gesleept te worden. Prachtig geluid als het schip steeds drie keer blaast ten teken van welkom. De meeste mensen zwaaien naar het schip, hoewel er behalve de pers vrijwel niemand aan boord zit.

‘s Middags al werd er een eerste korte Noordzee cruise gemaakt. Bovenstaande filmpje heb ik gemaakt in Hoek van Holland. De Eurodam wordt begeleid door de loodsboot. Lekker zonnetje maar een stormachtige wind. Sorry dat het een beetje trilt en ruist Smile. Maar de sfeer is er. Hollands glorie? Of word ik nou sentimenteel?

WordPress Theme Design