Ik maak er meestal geen geheim van (waarom ook): ik heb diabetes. Daar valt heel goed mee te leven, het is vooral een kwestie van discipline (mijn grootste probleem) en medicijnen gebruiken. Elk kwartaal bezoekjes aan internist en verpleegkundige, en 1x per jaar een controle door de oogarts. Bloedprikken is een vast ritueel, maar ook daar heb ik geen probleem mee hoor, ik kan er gewoon naar kijken
Op recept van de internist mag ik ook elk kwartaal medicijnen halen, pillen, maar ook zeer beperkt insuline. Tot zover de feiten. Wat me stoort is de bemoeienis van de apotheek. Ik zie dat vooral als een afgifte loket, want ik krijg alleen maar medicijnen van de internist, geen enkele andere arts. En die internist weet na 15 jaar heus wel wat goed voor me is. En hoe diabetes behandeld moet worden.
De apotheek denkt daar steeds vaker heel anders over. Vorige maand stond ik voor een herhalings recept aan de balie. Vriendelijke jongedame van begin twintig kwam me helpen. Ze pakt het recept aan en zegt “ik ga eerst even in de computer naar uw bloedwaarden kijken”. Gewoon, met 10 andere wachtenden om me heen, kan ze kennelijk in de gegevens van de arts kijken. Nou bleek het alleen maar mogelijk om in de computer van de in hetzelfde gebouw gevestigde huisartsen te kijken. En daar was alleen twee jaar geleden bloed geprikt. Of ik aan mijn internist wilde vragen of die de gegevens ook vrij wilde geven.
Hoezo vrijgeven? Waar haalt zo’n jongedame het recht vandaan om even aan de balie naar mijn gegevens te kijken. Ik wist helemaal niet dat dat al kon? Nogmaals, ik vertrouw mijn internist volledig. Laat de rest eraf blijven.
Ik zou bijna zeggen: gelukkig nieuwjaar. Ok, het is 21 februari, we zijn al bijna aan het aftellen naar de kerst. Maar beter laat dan nooit. De afgelopen weken zijn er heel wat dingen nieuw begonnen. Een beetje als een nieuw jaar dus.
Allereerst een nieuwe baan. Een bewuste keus voor een ommezwaai, van de snelle internationale carriere naar de veel meer lokale omgeving van Alphen. Best nog veantwoordelijk, maar gelukkig ook met minder stress en minder absurde overwerk tijden. Velen keken me wat meewarig aan: op 50 jarige leeftijd aan iets nieuws beginnen. Maar ach, je moet eens wat gokken in het leven .
En na een week of zes kan ik zeggen: een geslaagde keuze. Ik heb het erg naar mijn zin. Lekker om kwart over 8 de deur uit, om half zes weer thuis. Leuke collega’s (ok, er zijn er behoorlijk veel voor Ajax, maar die praat ik wel om), en ook gezellige werkomgeving. Gezamenlijke lunch, dat komt helemaal goed.
Het nieuwe jaar ook aangegrepen om eindelijk wat aan het gewicht te doen. Op gezag van de internist weer op bezoek bij de diabetes hulptroepen (verpleegkundige, oogarts, dietiste), kortom: de zorgverzekering wordt goed benut. Resultaten zijn nog niet om over naar huis te schrijven (doe ik ook niet), maar het gaat om het idee.
Ook allerlei oude en nieuwe contacten aangehaald. De afgelopen weken meer de kroegen in Alphen gezien dan de 5 jaren daarvoor. En verschillende uitjes met online al dan niet twitterende vriendjes en vriendinnetjes. Wie had gedacht dat ik nog eens een strandwandeling zou maken, of zelfs maar vega zou eten. En voor het eerst van mijn leven in Deventer geweest .
Sinds kort heb ik Twitter ontdekt. Een nieuwe mogelijkheid om via PC of mobiele telefoon te communiceren. Met kleine berichtjes van maximaal 140 tekens kunnen allerlei opmerkingen worden geplaatst (de zogenaamde tweets). Wat ben je aan het doen? Wat gebeurt er in je omgeving? Wat zie je op TV? Je kunt anderen ook volgen en daar weer op reageren.
Flexibeler dan SMS of MSN, want het is echt overal te gebruiken. Het is zelfs mogelijk om automatisch berichtjes op Twitter te laten plaatsen met een link naar je nieuwste foto’s op Flickr, of je berichtje in je blog. En het is weer mogelijk om je twitter berichten automatisch te plaatsen in je www van Hyves. Kortom: een beetje internetter kan niet om Twitter heen! O ja, ik ben te vinden als alffen.
Hehe, eindelijk 4 november 2008. De Amerikaanse verkiezingen zijn officieel gestart. CNN zendt zo ongeveer 24uur achter elkaar non stop uit over de strijd tussen Obama en McCain. Buiten Amerika is 85% voor Obama, en ook in de VS wordt een klinkende overwinning verwacht.
Heel vreemd. Hoewel we er maar weinig mee te maken hebben, leeft het ook in Nederland. Vele camera ploegen zijn in de VS. De NOS zendt het zelfs de hele nacht uit. Dat wordt heerlijk genieten, in bed, popcorn erbij en natuurlijk een fles coca-cola.
Beetje spannend gevoel ook wel, alsof vanavond het Nederlands elftal moet spelen. Zoiets.
Just tell us you have voted and we will serve you a coffee for free! Opmerkelijke reclame van Starbucks in het kader van de Amerikaanse verkiezingen op 4 november a.s. Misschien iets voor McDonalds bij de volgende Nederlandse verkiezingen? Bekijk de commercial op YouTube:
Vanavond begint op de BBC weer een nieuwe serie van een van mijn favoriete programma’s: Top Gear, met de presentatie van Jeremy Clarkson, Richard Hammond en James May. Een programma met heel veel humor, spectaculaire akties en beelden, en vaak heel erg foute opmerkingen.
In het verleden maakte Richard Hammond al eens een enorme crash mee, waardoor hij in het ziekenhuis terecht kwam. Clarkson, nooit verlegen om een uitdagende opmerking, zei ooit dat eigenlijk iedere bestuurder eens hard tegen een muur zou moeten rijden. Gewoon om mee te maken hoe gevaarlijk een ongeluk kan zijn.
Welnu, zon crash werd vertoond in de uitzending van vanavond. Het team kocht verschillende tweedehands vrachtwagens. En Clarkson reed met zo’n vrachtwagen met 56 miles (zo’n 90 kilometer) per uur tegen zo’n muur. Dat viel hem nog behoorlijk tegen, want volgens het persbericht van de BBC hield hij er heel wat verwondingen aan over: “His injuries included an index finger that looked like “a burst sausage” and heavy bruising to his shin and back.”
Als Feyenoord fan ben je natuurlijk een geboren optimist. Hoewel het de grootste en beste club van Nederland is, is het zeker niet de rijkste club van Nederland. Al jarenlang is het sprokkelen met een eurootje hier en een eurootje daar. En als dan ook de geldcrisis er nog eens voor zorgt dat je shirt sponsor eigendom van de staat wordt, zullen alleen nog maar voetballers kunnen spelen die onder de Balkenende norm vallen.
De gevolgen van dit alles hebben we dit seizoen tot nu toe gezien. De spelers moeten duidelijk nog wennen aan de nieuwe situatie. Ook de nieuwe trainer komt met allemaal nieuwe zaken. Er wordt bijna een hele werkdag gewerkt (hoe verzint hij het ).
Maar de fans blijven er in geloven. Nog geen witte zakdoek gezien. En hoewel “we” op de 16e plaats stonden, een plaats die toegang geeft tot de altijd aantrekkelijke na-competitie, bleef iedereen rustig, en zoals gezegd optimistisch. Maar elk weekend is het wel nagelbijten. Ik heb geen seizoenskaart, en ook al geen eredivisie kanaal. Dus ben ik aangewezen op Radio Rijnmond en Teletekst. En dat werd vandaag beloond: een klinkende overwinning op Roda JC. Op naar plaats 13 op de ranglijst.
Met deze 0-4 is duidelijk de ommekeer bereikt. Vanaf nu wordt de weg naar boven ingezet. Helaas kunnen we in het gunstigste geval komend weekend maar 1 plaatsje stijgen, maar op deze manier hebben we met de winterstop ongetwijfeld het linker rijtje gehaald. En dan is de weg naar de top een kwestie van tijd. Hup Feyenoord! Hand in hand kameraden. Let op mijn woorden Jan: er komen nog mooie tijden aan (hoop ik).
: 
Prive | Moby | 
Saturday, September 12, 2009 11:36 am | 
Comments (1) 
.
.
).
